A crazy trip in the land of the unexpected: Papua New Guinea

Hi dearest friends,

Gas and I just came back from Papua New Guinea (PNG). We had an amazing stay there...
We visited 5 provinces (in mountains, coast and even small island east from Sydney)in 3 week (pfff it was intense). To have a good idea of what's happening there, you can have a look at some of these videos that I made :-)

Facilitators are personally transformed


Young people address their vulnerabilities


People now openly discuss the HIV issue


Leaders support our process and want to scale up the approach


We really connected as human beings with all of these communities. We talked about life, dreams and challenges they face. People in settlements (a bit like slums) have a very though life... unemployment, drug, alcohol, domestic violence, rape... all these issues came up... It's crazy how people open up if you are really present, listening, not judging them.

In Goroka, the team is composed of former criminal and gang members (see video of Kasure). They are personally transformed through the experience, amazing!
I felt like I had 10 big brothers for 3 days, it was nice.

I really saw again that the Constellation's approach works. Creating a discussion and mutual understanding in the community, families and couples, is ESSENTIAL. Of course, if a woman is afraid to propose to use a condom or to do the HIV test because she'll get beaten up by her husband (who went out to drink with his friends and see sex workers) then HIV will spread. And I've seen more than one injured woman during this trip... All these women AND men are human beings. And we should never forget that. They have strengths and capacity to change their own life.

I'm thinking of you.
Je pense fort à vous, vous me manquez très fort.

Groetjes aan Gaston's lieve familie en vrienden :-)

Laurence

Weer een EK in de verkeerde tijdszone....

Hallo allemaal!

Hier dan maar eens een berichtje in mijn moerstaal! Helaas zit ik in deze oranje-gekte periode weer 5 uur later (net zoals met het vorige WK toen ik in de Filipijnen was). Dit betekent of om 2 uur 's nachts een wedstrijd gaan kijken terwijl ik de volgende dag moet werken of de herhaling zien. Helaas hebben we zelf geen TV en is er op internet geen filmpje te vinden zonder te betalen via de UEFA site. Algoed, een uitdaging om de mooie treffers van Nederlandse equipe te aanschouwen. Ik volg wel altijd het commentaar van Jack van Gelder :). Deze weken zijn wel de momenten dan ik wel eventjes in Amsterdam Centrum wil rondlopen na de wedstrijden....

Dan ‘life in Chiang Mai’. Rainy season is begonnen! Elke dag zo'n 3 enorme bakken met regen en een 'poncho' bij je hebben is essentieel. Zoals Laurence beneden al beschrijft komt er aardig wat structuur in het leventje hier. We hebben een leuke groep mensen ontmoet en plots zit je week al redelijk volgeboekt. Het werk is nog steeds erg uitdagend en veel nieuwe kansen voor de Constellation. Over 2 weken pakken Lau en ik het vliegtuig naar Papua Nieuw Guinea voor 2,5 week. We werken daar met UNICEF en WHO in 5 provincies. Dat wordt wel pittig, aangezien we met 'gangs' werken in de settlements. Settlements zijn vergelijkbaar met de Favelas in Zuid Amerika. Wel mooi om met bende-leiders de dialoog over HIV/ AIDS aan te gaan :) We zitten daar al meer dan een jaar en de mensen beginnen onze aanpak erg te waarderen. Het is wel uitdagend om tussen de extreem paternalistische NGOs te werken die de lokalen enkel als primitievelingen zien zonder veel capaciteit.

Dan klimmen...mijn passie is alleen maar groter geworden. We hebben nog praktisch niets van het land gezien omdat we elk weekend aan de rotsen hangen. Echt fenomenaal hier en een geweldige groep lokale en internationale klimmers. Ik train nu vaker door de week met Muad, de 3-voudig Thaise Nationaal kampioen op de boulderwand. Hij heeft redelijk bizarre trainingsmethoden. Vaak kan ik geen bierflesje meer opendraaien aan het einde van de avond. Maar het werpt zijn vruchten af en ik heb afgelopen weekend mijn eerste 7a voor geklommen!

Ook ben ik de ECHTE lokale breakdance crew tegengekomen. Ze trainen elke dag in een winkelcentrum bij het vliegveld en ze zijn SUPERGOED. Echt niet normaal wat een moves. Ik train wel eens met ze mee in het weekend, maar werd de eerste keer hard gebattled :). Op de foto probeer ik nog de 'oldschool worm' uit de truckendoos te toveren.

Met Thaise les gaat het ook beter. We waren een beetje ontmoedigd na de les over het alfabet (44 medeklinkers en 24 klinkers, waarvan een deel van tekens uit het Sanskriet komt oftewel bijna een tekening op zichzelf). Maar het gaat langzaam beter en de eerste volzinnen komen uit onze mond gerold.

Zie ook nog een fotootje van de 2 hondjes van de buren. Deze verwelkomen ons elke morgen en avond als we thuiskomen. Erg grappig (behalve dat ze mijn flipflops hebben opgegeten....)

Tot snel en oranje boven!
G.

Worrying is praying for what you don't want

Hi friends,

It's been too long since we posted anything on our blog. Work has been intense the last weeks and Gas, Lawan (our Thai colleague) and I have worked like crazy...

Life here is wonderful as we found our rhythm: bouldering, yoga, Sangha (meditation), thai classes, climbing in the weekend. I feel structure in life is good, it helps you to get balanced. What we discovered is that there are so many moments where we are reminded to live mindfully here. Mindfulness bells are everywhere. Friends we meet here are living in the same mindset and try their best to live every day intensively, enjoying every moment and all the small things. I find that many are 'awake', they do not live their life sleeping... I found that sometimes in Belgium we think that we have no choice... about what we consume, about what we can do to reverse global warming or about the friends we meet, the movies we see... but WE HAVE the choice. We can do so many things to take our own future, our destiny in our own hands :-) career is for many an obstacle to true happiness... Not easy to let go of our ego, which is always teasing us and telling us things we think we have to do. We are free...

On the picture you see some of our friends at the Wild Rose yoga studio. We watched a fantastic movie on Monday: What about me. (I recommend it!!!) It mixes music from all over the world with the most inspiring short interview from famous people (like Noam Chomsky, the author of the Power of Now, religious leaders, etc.) it is so beautiful. In the movie someone says: "Worrying is praying for what you don't want". Also, the author of the power of now explains why people get addicted: "We feel emptiness in ourselves and we want to fill it. We are hungry to fill that "gap". We do not accept ourselves the way we are and think that there is something missing. But this is the way you are, this is it. "

"Why are we so hard on ourselves..." Many things that resonate with me :-) (and maybe some of you) Ok, have to get back to work.
I'm thinking of you, friends.

Lau
(the picture on the right is the view from the climbing area of the Crazy Horse--> the jungle)

Voilà quelques acrobaties sur les rochers... :-) Plus de photos dans les prochains jours.

Sinon, il pleut depuis quelques jours... On a pas pu sortir beaucoup ces derniers temps. Mais j'ai commencé le yoga et je découvre que je peux soulever mon coeur avec mes homoplates!

Bises les amis, vous me manquez encore et toujours...

Laurence

Salut les tits loups,

Voici quelques photos de notre nouvelle maison!!! On a passé notre première nuit là hiersoir. C'était super de se réveiller avec le chants des oiseaux, de voir les petits poussins dans le jardin et les puppies des voisins...

On a pris le petit déj sur la terrasse, du pur bonheur.

Alors, on a une chambre d'ami donc vous êtes plus que les bienvenus chez nous...

La semaine passée était une semaine de foux-furieux avec une réunion d'ONUSIDA à Chiangmai. On a rencontré le beau monde d'ONUSIDA... Mais comme de critiques le disent: "Il y a plus de gens qui vivent du sida qu'avec le sida"...
On est même allé manger avec le Ministre de la Santé du Congo et la soeur-jumelle de Kabila :-)

On a passé le weekend chez Suwat (les photos suivront), un ami de Jean-Louis qui vit à Phayao, dans la nature, au bord d'un lac avec des temples dans son jardin. Il vit un peu comme un moine, médite beaucoup et réfléchit sur la vie... On a beaucoup discuté. Sa compréhension du monde est profonde et sa sagesse récomfortante. Dans son anglais thai il nous dit: "When your parents die, why you cry, why you cry?"

"You see the dead leafs? They are like human beings life. Sometimes young leafs die and it's part of life. In the same way, sometimes young people die. It is just part of life. It is natural. It is normal, that's the way it is."
"When a candle dies, you don't cry. It's the same with humans. Why do we cry? We have to accept it." Suwat nous dit aussi un midi: "How can we release the suffering in the world. We have to develop a master plan for global happiness!"

En partant Suwat nous dit simplement: "Good luck, little brother, good luck, little sister. Please come back. I'll pick you up at the bus station. You are part of my family now."

World's biggest water fight!

Salut amis!

Hier een nieuw bericht uit het kletsnatte Chiang Mai. Nee, het regent hier niet....het is Thais New Year!! De Thai vieren net als de Chinezen hun Nieuwjaar iets anders dan bij ons. Thailand wordt 4 dagen lang een slagveld voor werelds grootste watergevecht. Duizenden emmers water en waterpistolen zorgen ervoor dat iedereen (inclusief monnikken en politie) werkelijk doorweekt is.

On a aussi decouvert le 'Crazy horse'. Un des meilleurs endroits en Thailand pour l'escalade! Un incroyable variete des falaises et on est tres heureux que on a apporte notre corde, mousketons etc....Lau a fait sa premiere 6a et moi un 6c. Let the fun begin!
And yesterday we had enough of the city life. One hour drive on our 2nd hand scooter we arrived in paradise! No cars, no pollution, just birds, trees and the wind. A great place to relax and sing songs with local Thai families who don't speak a word of English :) Our Thai is gradually improving. I can almost write my own name....

Un gran bisou pour tout le monde et a tout!

Gas & Lau

Man zoekt hond. Euh nee...brommer!

Et oui, nous voici donc arrivés à Chiangmai... avec un nouveau blog d'aventure et de petites choses de la vie. La question essentielle est... en quelle langue écrire... aiaiai, difficile. Celà dépendra de l'humeur du moment je suppose :-) Ce sera une bonne occasion d'apprendre le français, english et nederlands pour vous. Hihi!

This weekend we spent all our time looking for houses and motorcycles. We visited 5 houses and we really liked 2 of them. One is a townhouse (rijtjeshuis), small and cosy, in a very normal Thai street, close to normal people. The other one is an incredible wooden house, Thai style: all rooms are open (no walls except for the bedrooms and bathroom), with a huge terrace around the house. Like a dream...

Vandaag hebben we een huis bezocht in een "compound", een soort luxe buurt met alleen maar chieke villa's, een club met zwembad en vele saaie rijke mensen ;-) Gaston en ik voelden ons ineens allebei heel slecht. Brrr... daar wonen is precies alsof we rijke amerikanen zijn die in een artificiele wereld wonen... jaja, we zijn waarschijnlijk een beetje raar.

Hier on a appris à écrire nos premiers mots en Thai. Et voilà un nouveau monde qui s'ouvre avec ce nouvel alphabet de 30 voyelles et 40 consonnes.

Pour l'instant, donc, tout va bien (à part ces petites détails de la vie: pas d'amis, pas de maison, pas de moto)... mais le soleil tout les jours (40°), de la nourriture délicieuse et une culture très très riche à explorer...

A plus, les amis. Vous nous manquez fort.

Laurence (et Gaston)